Collega Anne: “Ik werk als helikopterpiloot aan inclusie en participatie”

Nieuws - 10 september 2020

Een serie over wat onze collega’s doen, over het hoe en waarom 

Waarom zou je bij een adviesbureau gaan werken? En waarom bij een bureau met de focus op het sociaal domein? De een struikelt per ongeluk het adviesvak in, de ander kiest doelbewust. Zoals collega Anne. “Kwetsbare groepen ‘helpen’ is niet iets eenzijdigs; participatie is wederkerigheid, samen aan de slag. Dat zijn mooie woorden, maar het is wel waarom ik werk waar ik nu werk.” 

Het is 2014. Iemand belt het meldpunt overlast en bemoeizorg van een GGD-locatie. Anne Plas werkt bij het meldpunt als maatschappelijk werkerDaarnaast studeert ze bestuurskunde. Ze inventariseert met een collega het probleem van de beller, schat op afstand de situatie in en besluit eropaf te gaan. Ze wordt uitgescholden. Wat denkt ze wel niet te komen doen? Op dat moment maakt ze rechtsomkeert. Maar ze komt ook weer terug. Vele keren. Ze bouwt vertrouwen op en uiteindelijk lukt het haar om in gesprek te gaan en te blijvenDergelijke voorbeelden uit mijn tijd als maatschappelijk werker brachten me mede op het pad van adviseur en onderzoeker. Ik wilde een volledige probleemanalyse kunnen maken en ook zelf kunnen meewerken aan een oplossing voor kwetsbare groepen in de samenleving.”  

Anne begon na haar studie bestuurskunde aan een master sociologie. Ze deed onderzoek naar de wederkerigheid tussen vrijwilligers en de personen die zij ondersteunenZe studeerde cum laude af. Haar conclusie in het kort: een relatie is geven en nemenAnne: “Om elkaar beter te begrijpen, moet je allebei participeren. Alle betrokken partijen moeten meedoen bij het oplossen van een probleem. En kwetsbare groepen ‘helpen’ is niet iets eenzijdigs; participatie is wederkerigheid, samen aan de slag. Dat zijn mooie woorden, maar het is wel waarom ik werk waar ik nu werk; bij een bureau voor sociale vraagstukken waar ik als helikopterpiloot werk aan inclusie en participatie. 

Natuurlijk weet je als professional in het sociaal domein dat mensen die kwetsbaar zijn en ondersteuning nodig hebben zelf ook een stem, mening en visie hebben, maar dit zién in the bigger picture maakt je als mens begripvoller. In de loop der tijd ging het me steeds minder lekker zitten dat systemen niet goed werken als de stem van de betrokkene niet (goed) wordt gehoord. 

Hoe bevalt het adviesvak? 

“Bij RadarAdvies kan ik meedoen met participatieprocessen, zónder dat ik aan een kant staZo kan ik me goed focussen op het samenwerkingsproces. Het sámen oplossen van een casus. Ik draag dan misschien wel het adviseurschap met me mee, maar ik kom niet per se iets nieuws vertellen. Ik observeer, onderzoek, zorg dat mensen met elkaar praten, intervenieer en houd voortdurend het doel voor ogen om alle stakeholders mee te nemen in het proces. Ik ben bewust niet maatschappelijk werker gebleven of alleen een onderzoeker geworden. Als adviseur heb ik het beste van beide werelden; ik werk samen met maatschappelijke organisaties én met kwetsbare groepen. Ik heb het overzicht en verbind mensen om oplossingsgericht te denken en handelen.” 

Je kwam bij RadarAdvies binnen als trainee. Hoe heb je het traineeship ervaren? 

“Dynamisch. Je komt in een omgeving waar je continue betrokken bent bij verschillende opdrachten. De druk kan hoog liggen, maar dit past mij goedIk kan intensief werken. Je moet af en toe een grote inspanning kunnen leveren. Je hoeft hier geen marathon te kunnen rennen, maar je moet wel kunnen sprinten. Gelukkig ben ik een sprinter, want dintensiteit wisselt voortdurend.”  

Het traineeship heeft mij geholpen om erachter te komen of ik daadwerkelijk zou passen binnen zon dynamische omgeving. En het werd duidelijk hoe mijn kwaliteiten hierop aansloten. Ik ben gaan houden van de maatschappelijke betrokkenheid méeen efficiënte en declarabele instelling. We worden betaald van maatschappelijk geld en hier gaan we maatschappelijk verantwoord mee omHet is gewoon een efficiënte combinatie.” 

Wat vind je zo leuk aan je werk? 

Ik geniet wanneer ik mensen zelf kan laten erkennen waar ze goed in zijn en daarna ook de ruimte kan creëren om iemand ermee aan de slag te laten gaan. Mensen laten doen waar zij goed in zijn. 

Kun je een voorbeeld geven? 

“In de gemeente Gorinchem werk ik op dit moment als kwartiermaker om een psychiatrische kliniek meer in verbinding te brengen met de omliggende wijkWe willen de kliniek positioneren als dat wat het is: een plek waar mensen met psychische beperkingen wonen die kunnen – en vaak ook willen – participeren in de wijk. We organiseren activiteiten om eenzaamheid te voorkomen en het sociale netwerk in de wijk te vergroten. 

Hier zie ik mezelf niet als expert, maar meer als een facilitator en verbinder die mensen helpt om te vinden wat ze nodig hebben. Om de kennis die zij hebben te gebruiken en dat aan de kunde van anderen te koppelen. Zo werken we samen aan een duurzaam participatieproject. Ik faciliteer een gezamenlijk doel: een inclusievere wijk.  

Schakel je vaak de hulp van collega’s van Radar in? 

SomsJe doet het nooit alleen. Bij een adviesbureau is er een grote diversiteit aan collega’s die voor opdrachten worden gekozen op basis van kennis en/of kunde. En juist in de ‘en/of’ zit de kracht: sommige collega’s zijn de grote veranderaar, anderen barsten van de kennis en sommige collega’s hebben het allemaal. We wisselen kennis en kunde met elkaar uit. 

Wat is de grootste kracht van Radar? 

“Wij zijn in staat om opdrachten terug te geven, omdat we geen voorstander zijn van een tijdelijke oplossing.  Door een externe blik kan de klantvraag veranderen. En daardoor kunnen we echt samenwerken aan positieve impact voor de lange termijnWe zijn geen adviseur geworden om eendimensionaal en alleen vanuit de klantvraag te denken. Wij zetten de vraag in context en ook verandering van die vraag is (vaak) onderdeel van het proces.”  

Wat is jouw kracht? 

Eerlijkheid. Mijn ouders maakten alles bespreekbaar thuis. We deelden veel; alleen kom je er niet uit. Het is fijn om te horen hoe een ander erover denkt en samen naar een oplossing te zoeken.” 

Wat doe je hiermee in je werk? 

“Als voorbeeld fungeren, haha. Soms is het wel zo. Ik ga graag contact aan en ben eerlijk in wat ik denk en voel. Ik bied transparantie. Zo gaaf als anderen dat ook doen; zo leren we veel meer over elkaars drijfveren. Ik geloof er heilig in dat dit de weg is om verder te komen. Mijn levensmotto: niet geschoten is altijd mis. Spreek je je niet uit? Dan blijf je waar je bent. 

Anne werkt sinds 2018 bij ons. Ze zet zich vooral in op thema’s als (o)ggz, vrijwilligers en organisatiestructuren. Anne is een echte verbinder, onderzoeker en analyticus. Zij heeft veel ervaring met kwalitatief onderzoek op zowel uitvoerend als organisatieniveau.