Dit artikel gaat in op de vraag hoe de Wmo de participatie van kwetsbare burgers kan bevorderen, zonder een nieuwe AWBZ te worden. Met de beperkte middelen die er zijn, en gebruikmakend van de kracht en creativiteit van burgers.
Aanleiding is de aankondiging van de staatssecretaris dat participatie niet thuishoort in de AWBZ. De verantwoordelijkheid om burgers te kunnen laten meedoen aan onze samenleving ligt nu vast bij gemeenten, maar vooral bij henzelf. Daarmee maakt de wetgever een onderscheid tussen zelfredzaamheid (AWBZ) en participatie (en eigen verantwoordelijkheid burger Wmo).
De overheid wil de AWBZ terugbrengen tot de essentie: "Het verzekeren van niet verzekerbare risico's". De wijzigingen in de AWBZ betekenen dat de Wmo wordt uitgebreid, tenminste het werkingsgebied, maar niet automatisch de financiering.
Van gemeenten wordt min of meer verwacht dat zij binnen afzienbare tijd de verantwoordelijkheid voor de participatie van kwetsbare burgers in ieder geval voor een deel overnemen uit de AWBZ.
Duidelijk is in ieder geval dat er geen sprake is van een naadloze overheveling.