De verschillende wijzigingen staan niet op zich. Ze zijn een uiting van een al langer bestaande trend, waarbij gemeenten via decentralisaties verantwoordelijk worden voor alle niet-medische ondersteuning aan kwetsbare burgers. Een beweging van macro naar micro, van een centrale verzorgingstaat naar een nieuwe sociale infrastructuur op lokaal niveau.
Lokaal stelsel van maatschappelijke ondersteuning
Gemeenten krijgen de kans voor het construeren van een lokaal stelsel van maatschappelijke ondersteuning over alle leefgebieden van burgers: opvoeding, zorg, welzijn, arbeidsparticipatie en inkomensondersteuning, met uitzondering van medische zorg en onderwijs.
Gedeelde uitgangspunten
We zien over deze drie leefgebieden van jeugd, werk en inkomen en maatschappelijke ondersteuning een aantal onderliggende gedeelde uitgangspunten.
- Eigen Kracht: Burger centraal bij vraag en oplossing
- Informele netwerken en algemene voorzieningen gaan voor op meer specifieke ondersteuning
- Steun zoveel mogelijk in de directe leefomgeving en integraal
- Versterken kracht professionals en ‘frontlijnsturing’; minder bureaucratie en meer ruimte
- Resultaatgerichtheid en doelmatigheid in de aanpak
Deze gezamenlijk uitgangspunten vormen het fundament voor de nieuwe sociale infrastructuur.